Talentscout – Boyd Reith

Paspoort

Boyd Reith

Club Helmond Sport
Positie Rechtsback
Geboortedatum 5 mei 1999
Aantal wedstrijden 6
Sterke punten Loopvermogen, voorzet, wilskracht

De Keuken Kampioen Divisie geldt al decennialang als kraamkamer voor binnen- en buitenlandse talenten en ook dit seizoen lopen er op het tweede niveau weer veel voetballers met potentie rond. Voetbalzone, de officiële mediapartner van de Keuken Kampioen Divisie, licht wekelijks een van deze talenten uit, met deze keer aandacht voor Boyd Reith, die ondanks een jeugdopleiding bij Feyenoord en speeltijd bij Oranje Onder-17 nu als 21-jarige pas zijn eerste stappen in het profvoetbal zet bij Helmond Sport.

“Gareth Bale, ja. Dat is hem”, grinnikt de rechtsback als hij hoort dat zijn ploeggenoten vlak voor het interview hebben verklapt hoe Reith in de kleedkamer wordt genoemd. “In mijn eerste weken hier had ik nogal lang haar en ik kende de kappers nog niet in Helmond”, haast hij zich te zeggen. Inmiddels lijkt hij met zijn kortgeknipte coupe in niets meer op de vleugelaanvaller van Tottenham Hotspur. Toch is de bijnaam blijven hangen. “Het was hartstikke grappig toen ik nog echt een beetje op hem leek met mijn staartje, maar die tijd is voorbij. Misschien dat ze het nu blijven zeggen omdat ze denken dat ik net zoveel kwaliteiten heb”, aldus een breeduit lachende Reith, die met zijn Rotterdamse tongval sowieso een opvallende verschijning is in het SolarUnie Stadion.

De vleugelverdediger groeide op bij Feyenoord, waar hij nooit verder kwam dan het hoogste jeugdelftal. Tot een grote doorbraak kwam het niet en ook zijn overstap naar Jong Sparta bracht in 2019 niet het gewenste resultaat. “Ik kreeg afgelopen zomer wel flink wat kansen in de voorbereiding, maar had niet het gevoel dat ik veel speeltijd zou krijgen bij het eerste”, legt hij uit. “Sparta wil gewoon zorgen dat het niet degradeert uit de Eredivisie en de clubleiding denkt daar vooral ervaren spelers voor te kunnen gebruiken. Voor mij zou er dus niet veel meer zijn weggelegd dan een aantal invalbeurten en dat is niet wat ik wil op mijn leeftijd. Ik wil zo veel mogelijk spelen en mezelf wekelijks testen in het profvoetbal.”

Dat hij daar tot zijn 21e op moest wachten, lag niet in de lijn der verwachtingen toen hij als zestienjarige bij Oranje Onder-17 speelde met toptalenten als Matthijs de Ligt, Justin Kluivert en Donyell Malen. “Misschien ben ik achteraf toch wel een laatbloeier… Ik vind het lastig om te zeggen waarom zij wel keihard zijn doorgebroken en ik niet. Natuurlijk is het zo dat een meniscusblessure mij op een cruciaal moment een jaar heeft gekost”, zoekt Reith naar een verklaring. “Het heeft daarnaast ook niet geholpen dat Feyenoord geen Jong-team heeft in de Keuken Kampioen Divisie, want daar hebben veel andere jongens wel veel profijt van gehad. Ik denk dat het toenmalige bestuur van Feyenoord daarmee een grote fout heeft gemaakt, maar ik wil ook niet alles daarop schuiven. Het is natuurlijk ook een kwalitatief puntje. Een Matthijs de Ligt zou bij Feyenoord ook gewoon doorgebroken zijn en staan waar hij nu staat.”

Als echte Rotterdammer zou Reith ondanks ‘twee moeizame laatste jaren waarin ik stil kwam te staan’ direct terugkeren als Feyenoord hem ooit terug wil halen. “Dat blijft gewoon mijn club en ik neem ze niets kwalijk. Ik hoop zeker dat ze me ooit willen, maar op dit moment ben ik daar voor mijn gevoel nog niet dichtbij. Zo realistisch moet ik zijn.” Reith werd deze zomer opgepikt door Helmond Sport, waar hij tot nu toe nog geen minuut miste. “Daar ben ik de trainers heel dankbaar voor. Het is voor mij echt top dat ik nu eindelijk zo’n reeks neer kan zetten. Ik vind het heerlijk om nu op dit niveau te mogen acteren. Het is toch weer een kans om mezelf in de kijker te spelen op een hoger podium. In tegenstelling tot de Tweede Divisie met Jong Sparta wordt hier alles op televisie uitgezonden, dus ik doe elke dag weer mijn stinkende best. Uiteindelijk kan elk seizoen bepalend zijn voor je carrière.”

Reith maakt er geen geheim van dat hij het liefst na dit seizoen alweer vertrekt uit Helmond. Toch heeft hij het goed naar zijn zin in het Brabantse land. “Het is een heel warme club en ondanks de beperkte financiële middelen is men er toch in geslaagd om een prima elftal samen te stellen”, aldus Reith, die weinig tijd nodig had om zich aan te passen. “Sowieso heb ik altijd mijn bekkie wel bij en het zijn allemaal fijne gasten. Als ik me goed voel, mag ik graag grapjes uithalen en hier is de teamgeest zo goed dat dat prima kan. Haringen in een kluisje, sokken afknippen… onderbroekenlol. Daar houd ik van”, lacht de rechtsback, die Jeff Stans aanwijst als grootste gangmaker van het team. “Met hem weet je nooit wat er komt. Leuk als dat zo kan. Het helpt ons om de stemming erin te houden nu de resultaten nog niet zo zijn als we zouden willen.”

Helmond verzamelde in de eerste zes duels vier punten en bezet daarmee gedeelde laatste plaats. Daarmee staat men nog niet hoger dan de afgelopen twee seizoenen, waarin het als laatste eindigde in de Keuken Kampioen Divisie. “Dat gaat nu zeker niet gebeuren”, verwacht Reith. “We hebben nu zes keer gespeeld en zijn voor mijn gevoel voor Cambuur (1-5 verlies red.) niet één keer overlopen. Iedereen werkt hard voor het team en ik heb horen zeggen dat we veel meer kwaliteit in huis hebben dan vorig jaar. Natuurlijk snap ik het als mensen zich afvragen of wij wel in de positie zijn om hoog van de toren te blazen, maar ik ben er elke training bij en zie dat we nog veel beter kunnen dan we in wedstrijden laten zien. Gelukkig hebben we in de eerste ronde wel meteen gewonnen, zodat we aan de fans konden laten zien dat we op de goede weg zijn. Nu is het zaak om door te pakken.”

Reith hoopt dit seizoen te besluiten met 38 wedstrijden op zijn palmares, waarin hij zo veel mogelijk assists geeft. “Ik zou mezelf omschrijven als een heel aanvallende back met veel loopvermogen. Puur verdedigend kan het nog wel beter en dat is uiteraard wel mijn eerste taak als rechtsback. Daarin hoop ik mezelf te ontwikkelen en daar helpt de trainer me goed bij.” Het doet hem dan ook goed dat de ploeg pas zes tegengoals kreeg. “Achterin staat het best wel goed. Alleen scoren we nog te weinig om resultaten te boeken”, analyseert hij. Helmond kwam in vijf duels slechts tot twee treffers, waarbij Reith eenmaal de assist leverde. “Ja, dat geeft een heel goed gevoel”, beaamt hij als zijn voorlopige hoogtepunt ter sprake komt. “We wonnen die wedstrijd en ik eindigde in het Team van de Week, dus dat was ook een mooie erkenning voor mij.”

Of hij tot de beste rechtsbacks van de competitie behoort, durft de jongeling niet van zichzelf te zeggen. “Dat vind ik lastig. Ik speel pas net op dit niveau en heb nog bijna niets bewezen hier. In ieder geval doet het me goed dat ik zie dat ik het niveau aankan. Uiteindelijk speel ik niet voor het Team van de Week, maar voor drie punten voor Helmond”, aldus Reith. “Als ik ervoor kan zorgen dat deze club vaak wint en ik daarmee wordt gekozen in het Team van het Jaar, durf ik misschien wel te zeggen dat ik bij de beste rechtsback hoor. Nu is het daar nog veel te vroeg voor”, klinkt het nuchter. “Met mijn achtergrond weet ik als geen ander dat het niet altijd loopt zoals je verwacht. Het is desondanks mijn doel om me hier te bewijzen en wie weet waar ik dan ooit nog terechtkom. Ik droom van de Eredivisie en daarna wellicht een mooie club in Spanje, maar voorlopig ben ik al dolblij dat ik eindelijk bij de profs mag voetballen met Helmond. Dat is al een droom die uitkomt.”